Podobnie jak inne ryby żerujące na dnie, takie jak sum czy sumik otocinclus , który czyści szyby, dziś omówimy inną rybę czyszczącą akwaria: plecostomusa . Jego naukowa nazwa to Hypostomus plecostomus i należy on do rzędu glonokształtnych (Siluriformes). Jest również znany jako ryba glonojad, ryba czyszcząca szyby lub po prostu plecostomus.
W tym artykule skupimy się na szczegółowym opisaniu tej ryby i wyjaśnieniu, jakiej pielęgnacji potrzebuje w niewoli. To gatunek odporny , ale nie jest to „cudowny środek” na czyszczenie akwarium i wymaga przestrzeni, odpowiedniej diety i wydajnej filtracji. Chcesz dowiedzieć się więcej o diabełku? Czytaj dalej 😊
Główne cechy
Na wolności może osiągnąć długość do 40 centymetrów , ale w niewoli rzadko przekracza 30 centymetrów. Jego ciało jest spłaszczone grzbietowo-brzusznie, a grzbiet jest wysklepiony i pokryty płytkami kostnymi (łuskami skórnymi). Płetwa grzbietowa i ogonowa nie są pokryte tymi płytkami.
Przednia część ciała jest trójkątna i kończy się owalem w miejscu, gdzie znajduje się szypuła ogonowa. Głowa, podobnie jak oś grzbietowo-brzuszna, jest spłaszczona. Oczy są ustawione bocznie i zazwyczaj mają tęczówki z chowaną błoną, która pomaga regulować światło.
Jego otwór gębowy znajduje się na spodzie i ma małe wąsiki , które pozwalają mu przyczepiać się do szyb akwariów w celu karmienia. Może również przyczepiać się do skał i korzeni, aby zasysać pokarm. Jego przyssawkowy otwór gębowy pomaga mu również zakotwiczyć się i uniknąć porwania przez silne prądy.
Pierwsza płetwa grzbietowa jest duża, niczym żagiel statku; druga jest mniejsza. Ma szeroką płetwę ogonową z wklęsłą krawędzią, co pomaga jej bardzo szybko przemieszczać się na krótkich dystansach, aby uciec przed potencjalnymi drapieżnikami. Płetwa odbytowa jest mała, a dobrze rozwinięte płetwy piersiowe i brzuszne działają jak wiosła, napędzając ją po dnie.
Kolor, ciało i zachowanie
Jego ciało jest jasnobrązowe z kilkoma ciemnymi, okrągłymi plamami . Ma również ciemne plamy na głowie. W zależności od gatunku lub odmiany, niektóre okazy mają bardziej jednolite i ciemniejsze ubarwienie. Młode osobniki często mają bardziej kontrastowy wzór, który zanika z wiekiem.
Ta ryba, która czyści zbiorniki, nie ma łusek, ale chroni swoje ciało płytkami chrzęstnymi i kolcami (odontodes). Używa ich do obrony przed drapieżnikami, a nawet do walki z przedstawicielami własnego gatunku. Żyje dłużej niż inne gatunki. de peces, być w stanie żyć do 15 lat z dobrą opieką.
Jeśli chodzi o zachowanie, jest to ryba nocna . W ciągu dnia pozostaje ukryta, zwłaszcza przy intensywnym oświetleniu. Zazwyczaj jest spokojna w stosunku do ryb z innych akwenów, ale może być terytorialna wobec innych ryb dennych i własnego gatunku, szczególnie w małych akwariach lub takich, w których brakuje kryjówek.
Ważne jest, aby wiedzieć, że niektórzy ludzie rozwijają zachowanie „wysysać” śluz de peces Duże, wolno poruszające się lub długopłetwe ryby (np. ryby zimnowodne, takie jak złote rybki, których nie zaleca się do życia ze względu na parametry i ryzyko nękania). To zachowanie występuje częściej w akwariach z zła dieta lub ograniczonej przestrzeni.
Ryba diabełkowata ma zdolność do długiego przetrwania poza wodą, a nawet „chodzenia” po mokrych powierzchniach, dzięki swojej wytrzymałości, ponieważ jest zdolna oddychać powietrzem z wykorzystaniem zmodyfikowanego żołądka. Zgłaszano przypadki de peces diabłów, które przeżyły do 14 godzin poza wodą, chociaż nie powinno się ich testować w niewoli.
Zasięg i siedlisko
Ryba ta pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej. Można ją spotkać w takich krajach jak Kostaryka, Urugwaj, Panama, Kolumbia, Wenezuela, Ekwador i Gujana . Występuje również w dorzeczu Amazonki, zwłaszcza w rzece Orinoko. W swoim naturalnym zasięgu zamieszkuje rzeki i strumienie o średnim lub szybkim nurcie , a także zalewowe równiny i brzegi z gliniastymi zboczami, gdzie kopie nory.
Jeśli chodzi o jego naturalne siedlisko, preferuje wody dobrze natlenione o zróżnicowanym podłożu (piasek, żwir i skały), zanurzone kłody i naturalne schronienia. Silne prądy nie są dla niego problemem, ponieważ może przyczepiać się do skał za pomocą ssącego pyska. Okazy odnotowano również w spokojniejszych, mętnych wodach, gdzie toleruje niski poziom tlenu dzięki fakultatywnemu oddychaniu powietrzem.
W wielu regionach poza swoim rodzimym obszarem stał się Gatunki inwazyjne z powodu nieodpowiedzialnych uwolnień. Powoduje to szkody ekologiczne: erozję brzegów przez ich galerie, żerowanie na jajach de peces rodzimych gatunków i konkurencji o zasoby. Diabelskich ryb nigdy nie należy wypuszczać do lokalnych rzek, jezior ani stawów.
Rozmnażanie ryb diabła
Dojrzałość płciową osiągają po osiągnięciu 30-40 centymetrów długości . Trwa to około roku, w zależności od dostępności pożywienia i temperatury. Do tarła ryby te kopią poziome nory w ścianach z miękkiego, gliniastego podłoża. To właśnie tam samica składa jaja, zazwyczaj w dużych lęgach.
Ten sposób rozrodu praktycznie uniemożliwia ich rozmnażanie w domowych akwariach . Po złożeniu ikry przez samicę samiec wypycha ją z gniazda i przejmuje wentylację oraz obronę gniazda. Czasami samiec jest agresywny. Ta opieka rodzicielska kontrastuje z postawą innych ryb, takich jak pokolcowate , które nie opiekują się swoimi potomstwem.
Istnieją doniesienia o udanej hodowli w dużych stawach lub obiektach z wałami błotnymi, ale nie ma protokołu, który można by odtworzyć w standardowych akwariach. Jeśli interesuje Cię hodowla loricariidae, gatunki takie jak Ancistrus są bardziej odpowiednie ze względu na łatwość rozmnażania w jaskiniach rurowych.
karmienie
Jego dieta jest wszystkożerna, z wyraźnym upodobaniem do materii roślinnej . Charakteryzuje się zjadaniem glonów, które zeskrobuje z powierzchni skał, kłód lub szkła, choć nie wystarcza to, aby zapewnić mu odpowiednie odżywianie. Może również zjadać resztki pokarmu innych ryb, nawet jeśli zaczynają się rozkładać, ale nie powinno to być jego głównym pożywieniem ze względu na ryzyko złej jakości wody.
Nocą wychodzą ze swoich kryjówek w poszukiwaniu pożywienia. Często przyczepiają się do korzeni dryftowych na dnie, aby zeskrobać włókna drzewne : celuloza i lignina wspomagają ich trawienie. Dlatego zdecydowanie zaleca się umieszczenie w akwarium dobrze wysezonowanego , naturalnego drewna (mopani, red moor lub podobnego).
Zalecany plan diety:
- Codziennie:: tabletki bogate w warzywa (spirulina, algi i błonnik), blanszowane liście szpinaku i sałaty, plasterki cukinii lub ogórka (wcześniej blanszowane i spięte klipsem do warzyw).
- 2-3 razy w tygodniu: groszek bez skórki, gotowana dynia, wodorosty nori.
- Sporadyczne (1 raz w tygodniu): umiarkowane spożycie białka, np. larw komarów, rozdrobnionych krewetek lub granulek białkowych, aby uniknąć niedoborów, ale nie przesadzać.
Najważniejsze wskazówki dotyczące karmienia:
- Nie zjada „kupy” lub tylko algi:potrzebuje zróżnicowanej i dobrej jakościowo diety.
- Aby zapobiec degradacji wody, usuń resztki warzyw w ciągu 12–24 godzin.
- Podawaj jedzenie przy przyciemnionym lub zgaszonym świetle, aby ułatwić nocną aktywność.
- Zawsze trzymaj pnie do usług.
Niezbędna opieka w niewoli
Osoby chcące trzymać diabełka w akwarium, powinny przestrzegać specjalnej listy zabiegów pielęgnacyjnych. Jest on w pełni tolerancyjny wobec innych gatunków. de peces akwarium Nie zwraca większej uwagi na inne ryby. które pływają w strefie środkowej lub górnej, ponieważ pozostają na dnie. Jeśli znajdziesz okaz tego samego gatunku, może stać się agresywnyPotrzebujesz przestrzeni, aby móc swobodnie pływać i się poruszać.
Wymagania dotyczące akwarium:
- Volumen:Potrzebujesz zbiornika, który pomieści od Minimum 200 i 300 litrówW przypadku dużych dorosłych osobników im więcej, tym lepiej. W mniejszych akwariach agresja i problemy z jakością wody nasilają się.
- Filtrowanie:bardzo mocne i z dobrym krążeniem. Są ryby, które wytwarzają dużo odpadówStosuj filtry zewnętrzne o większych rozmiarach i wspomagaj je filtrami wstępnymi lub gąbkami. Staraj się, aby na godzinę filtrować 7-10 razy więcej wody niż objętość akwarium.
- Utlenianie i prąd: W razie potrzeby dodaj dyfuzor lub skimmer powierzchniowy. Preferowany jest umiarkowany przepływ.
- Podłoże: zaokrąglony żwir lub piasek zapobiegający tarciu; należy unikać ostrych krawędzi.
- Dekoracja:naturalne pnie, twarde kamienie i wiele schronisk (jaskinie, rury ceramiczne). Pozostaw obszary swobodnego poruszania się.
- Oświetlenie:Umiarkowany; lubią zacienione miejsca tworzone przez kłody lub rośliny pływające.
Parametry wody:
- Temperatura: musi być pomiędzy 22 i 30°CKomfortowy i stabilny zakres dla większości próbek wynosi 24–28 ºC.
- pH: lekko kwaśny do lekko zasadowego, około 6,8-7,8 W oryginale podano, że jest to woda lekko alkaliczna, ale dobrze sprawdza się w wodzie o średniej twardości.
- Dureza: średnia; unikaj skrajności. Stabilność jest ważniejsza niż dokładna wartość.
- konserwacja: tygodniowe zmiany 30-50%, syfonowanie dolne i regularne czyszczenie filtrów wstępnych.
Zgodność:
- Lepiej samemu lub z pojedynczym osobnikiem w akwariach średniej wielkości. Współżycie z innymi dużymi loricaridami może być trudne, jeśli nie ma wystarczająco dużo miejsca lub schronienia.
- Dobrzy towarzysze: średniej wielkości, zwinne kąsaczowate, średniej wielkości spokojne pielęgnice, unikanie ryb długopłetwych lub bardzo wolno.
- Unikaj złotych rybek i gatunków zimnowodnych ze względu na nietolerancję temperatur i ryzyko nękania.
- W przypadku bezkręgowców: może polować ślimaki i młode; w przypadku małych krewetek nie jest to zalecane.
Ważne przypomnienie: To nie jest ryba dla początkujących, jeśli nie masz odpowiedniej objętości i filtracji. Chociaż pomaga w walce z glonami i zanieczyszczeniami, nie zastępuje regularnej pielęgnacji akwarium.
Typowe błędy i alternatywy dla małych akwariów
Typowe błędy, których należy unikać:
- Pomyśleć, że „Żywi się wyłącznie glonami i odpadami„Potrzebuje pełnowartościowej diety.
- Zachowaj to w sobie małe akwaria lub przepełnione.
- Brak pnie i schroniska.
- Życie z wolno poruszającymi się lub długopłetwymi rybami, które czyhają w nocy.
- zaniedbać filtracja i woda ulega zmianom, mimo że wytwarza dużo odpadów.
Jeśli szukasz gatunków „pomocniczych” do małych lub wielogatunkowych akwariów, rozważ te łatwiejsze w utrzymaniu alternatywy : Ancistrus (karłowaty pleko), Otocinclus , Kiryski, ślimaki jabłkowe i Planorbis. Każdy z nich oferuje inne korzyści i nie rośnie tak wysoko jak Hypostomus.
Zdrowie, oznaki stresu i dobre praktyki
Aby utrzymać rybę diabelską w optymalnym stanie, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:
- Oznaki stresu: szybki oddech, utrata koloru, nadmierne chowanie się, zaprzestanie jedzenia, nieregularne pływanie.
- profilaktyka:stabilność parametrów, dieta bogata w błonnik roślinny, wystarczająca ilość schronień i niska agresywność dna.
- Pielęgnacja ciała: Sprawdź tarcie płyt i erozję płetw; unikaj ostrych ozdób.
- Kwarantanna:dla nowych ryb i dla samego pleco, jeżeli pochodzi z systemów chorych.
Odpowiedzialność za środowisko naturalne
Diabełek został wprowadzony do kilku krajów, gdzie jest uważany za gatunek inwazyjny. Nigdy nie wypuszczaj go na wolność . Jeśli nie możesz się nim już opiekować, poszukaj adopcji u innego akwarysty lub w odpowiedzialnym sklepie zoologicznym. Pamiętaj: wypuszczanie zwierząt domowych do rodzimych ekosystemów powoduje poważne szkody dla lokalnej fauny.
Podobnie jak błazenek, zjada glony i resztki jedzenia ukryte w podłożu. Potrzebuje pożywienia. de peces Tło i niektóre warzywa rozwijają się prawidłowo. Utrzymuj nocny harmonogram karmienia i stała rutyna sprzątania aby zapewnić stabilność akwarium.
Dzięki tym informacjom będziesz w stanie odpowiednio zadbać o diabelskie ryby w swoim akwarium. W zamian będziesz w stanie utrzymać dno zbiornika w czystości. Pamiętaj jednak, że sukces w hodowli tego gatunku zależy od odpowiedniej ilości miejsca , wydajnej filtracji , zróżnicowanej diety roślinnej , dużej ilości kryjówek i drewna dryfującego oraz dobrze zaplanowanego środowiska. Jeśli spełnisz te wymagania, będziesz cieszyć się długowieczną, odporną i fascynującą rybą, którą będziesz mógł obserwować przez wiele lat.