El całkowite opróżnienie zbiornika Alcollarín, w prowincji Caceres, przeprowadzono w celu wyeliminowania inwazyjnego gatunku ryb Pseudorasbora parvaTo, co zaczęło się jako interwencja mająca na celu kontrolę biologiczną, wywołało zaciekłe kontrowersje dotyczące jej wpływu na ekosystem i terytorium.
Po manewrze krajobraz jest pustynny: martwe ryby na łóżku, nieprzyjemne zapachy które docierają do obszaru miejskiego i zniknięcie ptactwa wodnego. Rozpoczęła się debata między mieszkańcami, rybakami i administracją. o przydatności metody i jej zastosowaniu w tym przypadku.
Co się stało i dlaczego podjęto decyzję o opróżnieniu
Do niedawna zbiornik utrzymywał maksymalny poziom, 50 hektometrów sześciennych (50.000 miliardów litrów), regulując przepływ rzeki Alcollarín. Ministerstwo Transformacji Ekologicznej, za pośrednictwem Konfederacja Hydrograficzna Gwadiany, zamówił całkowite opróżnienie aby powstrzymać rozprzestrzenianie się Pseudorasbora parva, obecny już w Alkolarin i z wykrytą kolonizacją w kierunku Kołowrotki i GwadianaZarządzanie gatunkami inwazyjnymi de peces jak wyjaśniono w naszej sekcji poświęconej gatunki inwazyjne de peces w Hiszpanii.
Urządzenie rozważało sztuki wędkarstwa pasywnego i czynnegoI bariery uniemożliwiające przepływ w dół rzeki od ścianyW dokumentacji technicznej ostrzegano również przed ryzykiem rozprzestrzeniania się na infrastrukturę, taką jak Kanał Orellana i zażądał, aby podczas eksploatacji zapory nie doszło do masowego wypuszczania ludzi na wolność.
W praktyce w krytycznych fazach zanurzania, sieci rybackie były przeciążoneNaoczni świadkowie udostępnili nagrania, na których widać, jak wiele osobników ucieka w dół rzeki, co zdaniem mieszkańców i rybaków mogło przyczynić się do ich rozproszenia w całym basenie.
Koszt, umowa publiczna i wykonanie
Interwencję przeprowadziła firma MITECO jako Działania mające na celu zwalczanie Pseudorasbora parva y przyznano na kwotę 953.313,01 XNUMX euro (z VAT) z finansowaniem od Plan naprawy, transformacji i odpornościUchwała opublikowana w Oficjalny biuletyn stanowy, szczegółowo opisuje obowiązek podjęcia radykalnych środków w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się gatunku.
W regionie liczne świadectwa wskazują, że planowanie i rozmieszczenie było niewystarczające w kluczowych momentachZnane osobistości ze środowiska przyrodniczego Estremadury potępiły operację, która zamiast rozwiązać problem, umożliwił ucieczkę tysiącom de peces w kierunku dolnego biegu rzeki Alcollarín, docierając do rzek Ruecas i Guadiana. Zarządzanie w takich sytuacjach jest również wyjaśnione na naszych stronach o przyczyny i skutki śmiertelności de peces.
Zaangażowane administracje muszą teraz zapewnić szczegółowe oceny techniczne o rzeczywistej skuteczności operacji i o skutkach ubocznych, w celu ustalenia odpowiedzialności i ustanowienia opartych na dowodach środków naprawczych.
Wpływ na środowisko i reakcja w regionie
Zbiornik został opuszczony całkowicie suchy a spód jest pokryty martwe ryby, zarówno gatunki inwazyjne, jak i rodzime, w procesie rozkładu. W dni z wiatrem wschodnim lub północno-wschodnim, smród dociera do centrum miasta z Alcollarínu, powodując dyskomfort i liczne dolegliwości.
Nagłe zniknięcie tafli wody spowodowało wypędzenie ptaki akuiczne które wykorzystywały zbiornik jako siedlisko. To spowodowało wędkarstwo rekreacyjne i turystyka ornitologiczna, działania zapewniające ruch gospodarczy do takich miejscowości jak Alkolarin y zoritaOchrona tych siedlisk i gatunków jest również niezbędna dla różnorodności biologicznej rzek i zbiorników wodnych, o czym pisaliśmy w naszym artykule na temat wpływ pożarów na faunę wodną.
Klimat społeczny odzwierciedla oburzenieSąsiedzi pamiętają utratę ziemi w związku z budową tamy i teraz uważają, że wykorzystanie społeczne i środowiskowe które zostały skonsolidowane. Wzywa się do Staw Estremadury Programy zarybianie gatunkami rodzimymi i podkreślają, że przed podjęciem takich działań konieczne jest całkowite powstrzymanie najeźdźcy.
Wśród propozycji obywateli znalazły się m.in.: intensywne połowy gatunków egzotycznych jako metoda kontroli i zaostrzenie sankcji poprzez transport żywych okazów. Konieczne jest również dokładniejsze planowanie, z uwzględnieniem urządzeń retencyjnych, które nie ulegają nasyceniu w krytycznych fazach spadku poziomu wody w zbiorniku.
Ramy prawne i problem Pseudorasbora parva
Przepisy dotyczące ochrony zabraniają metody masowe i nieselektywne eliminacji dzikich zwierząt, co wywołuje debaty dotyczące ramy prawne działań, takich jak całkowite opróżnienie, jeśli selektywność nie jest zagwarantowana. Eksperci i mieszkańcy proszą o niezależna ocena operacji i możliwych szkód wyrządzonych gatunkom rodzimym, a także planu odtworzenia siedlisk.
La Pseudorasbora parva to inwazyjne gatunki obce pochodzenia azjatyckiego, obecna w Europie od lat sześćdziesiątych i rozszerzona na ponad Kraje 30. Ten gatunek poluje na jaja i narybek, konsumować zooplankton i promuje procesy eutrofizacji, a także działa jako wektor patogenu Sphaerothecum destruens, co wpływa na rodzime gatunki ryb i ich rozmnażanie.
W Hiszpanii wykryto go w 2002 z dopływami głównie do dorzecza Ebroi rozszerzyła się na różne obszary: Wewnętrzne Baseny Katalonii, Ebro Delta, Manzanares (Tajo), Hozgarganta y guadiaro w Andaluzji, jak również w środkowy basen Gwadiany. Znajduje się w Hiszpański katalog inwazyjnych gatunków obcych oraz w przepisach europejskich dotyczących gatunków priorytetowych.
Eksperci są zgodni, że skuteczne zarządzanie wymaga trwała kontrola, skuteczne bariery, ukierunkowane przechwytywanie i ciągły nadzór, unikanie decyzji niewybredny które mogą zaszkodzić rodzimej faunie i siedliskom.
Priorytet mają: bezpieczne usuwanie gruzu, monitorowanie jakość wody i plan na przywrócenie poziomu wody co gwarantuje powstrzymanie gatunków inwazyjnych.
Ponadto proponuje się zintensyfikować monitorowanie w dół rzeki w Alcollarín, Ruecas i Guadiana, a także osłonięcie punktów krytycznych, takich jak Kanał Orellanaz urządzeniami retencyjnymi, które zapobiegają nasyceniu podczas szybkich zjazdów.
Na poziomie instytucjonalnym wymagane jest przejrzystość w zarządzaniu, koordynacja z niezależnymi zespołami naukowymi i, w razie potrzeby, postęp w regulamin działać zwinnie, zachowując selektywność i ochrona rodzimych gatunków.